Open hier de PDF-versie als je wilt printen

 

De empowerment van de vrouwelijke vrouw

door Stef van Beek

 

uit Chicago

capture uit de film Chicago

Vannacht werd ik wakker en ik wist dat ik een stuk moest gaan schrijven met de volgende boodschap: de wereld heeft meer vrouwelijke machthebbers, of beter gezegd, vrouwelijke machthebsters nodig om te overleven. Dat laatste lijkt dubbelop, maar ik bedoel het wel zo. De meeste vrouwen die hoge functies bekleden gedragen zich namelijk erg mannelijk, terwijl dit betoog meer gaat over de typisch vrouwelijke invloed in de wereld door vrouwelijke vrouwen, die gebruik maken van hun vrouwelijke kwaliteiten, om gemeenschappelijke doelen na te streven, kortom vrouwelijke empowerment.

 

Mannelijke macht

De mannelijke machtsstructuren beheersen de wereld al sinds het ontstaan van de beschaving, met als enige uitzondering, de beschaving van de Amazones. Die mannelijke dominantie heeft een grenzeloze ontwikkeling van het egocentrisme met zich meegebracht, dat zich uit in allerlei vormen van wreedheden, oorlogen, verkrachtingen, zinloos geweld,  egoïsme, materialisme, kapitalisme, fundamentalisme, armoede en het verlies van culturen en religies. En dat komt allemaal doordat de man een zwak verantwoordelijkheidsgevoel heeft, wat leidt tot machtsmisbruik waar de mogelijkheid zich voordoet. Als een man niet met macht om kan gaan, waarom heeft de man dan de macht in deze wereld? Waarom heeft de vrouw zo weinig macht, ondanks dat zij van nature veel meer verantwoordelijkheidsgevoel heeft en dus meer aanleg heeft om de macht niet te misbruiken?

 

De stand van zaken is dat de man de kwaliteit waarin hij het duidelijkst superieur is aan de vrouw, zijn spierkracht, optimaal heeft weten uit te buiten sinds het ontstaan van cultuur. De man heeft de vrouw, op basis van spierkracht, een lagere rol toebedeeld. Een vrouw verdient in het overgrote deel van de wereld (en vooral in Nederland) minder dan de man voor hetzelfde werk, om maar een voorbeeld te noemen. En er zijn wereldwijd veel meer mannen in de politiek dan vrouwen en mijns inziens zijn machtige vrouwelijke politici vaak op een mannelijke manier machtig. Margaret Thatcher en Rita Verdonk zijn daar de beste voorbeelden van. In het feministische tijdperk dachten vrouwen ook dat ze op mannen moesten gaan lijken om dezelfde rechten te verkrijgen als mannen en om invloed te krijgen in de samenleving. Ik geloof niet dat die vermannelijking van de vrouw zo veel betekend heeft voor de vrouwelijke invloed op de samenleving. Al kan het zo zijn dat de maatschappelijke positie van de vrouw en dan vooral haar materiële onafhankelijkheid, er wel door verbeterd is, denk ik dat de vrouw door het feminisme verder verwijderd is geraakt van haar eigen krachten. Een vrouw is nu eenmaal sterker als een complete vrouw, dan als een halve man.

 

Positie van de vrouw

In deze door mannen geleide wereld heeft de vrouw vooral één gebied van kwaliteiten wel ontwikkeld, namelijk de natuurlijke kracht van het moederinstinct, die van de zorgzame en liefdevolle vrouw met verantwoordelijkheidsgevoel. In eerste instantie voelt ze die voor haar kinderen, maar ook vaak voelt ze zich betrokken bij een groter geheel. Ze heeft een verlangen naar balans en harmonie. En met haar verbindende hartenkracht komt ze op voor de menselijkheid in samenleving. Op deze gebieden staat de vrouw boven de man. Maar het probleem is dat verantwoordelijkheidsgevoel en medemenselijkheid geen machtsfactoren zijn. Juist omdat de vrouw zo verantwoordelijk, warm, zacht, liefdevol en ondersteunend is, kan de man zijn macht in de buitenwereld ontwikkelen, verdedigen en uitbreiden zonder door de vrouw daarin belemmerd te worden, met als gevolg de harde wereld waarin we nu leven.

 

De rol van de vrouw als ondergeschikte, als drager van de verantwoordelijkheid voor kinderen en als ondersteuner van de man, wordt in het christendom weergegeven als de rol van Eva ten opzichte van Adam. Daarmee wilden de christelijke autoriteiten Eva als voorbeeld stellen voor de vrouw. Maar ik heb ook gehoord dat er nog een andere soort vrouw bestond, de eerste vrouw van Adam, die hem niet gehoorzaamde en die daarom uit de bijbel geschrapt werd. Die vrouw, Lilith, was wild en onbeheersbaar, wilde bovenop liggen tijdens de seks, had ongekende lusten en hield er meerdere mannen op na. Ik weet niet zoveel van de bijbel en ik weet ook niet waar dit alternatieve verhaal precies vandaan komt, maar dat is niet van belang voor mijn betoog. Het punt blijft dat de vrouw meer is dan alleen het Eva-type. Naast haar verantwoordelijkheidsgevoel, heeft ze ook nog een kwaliteit waarmee ze de man kan overweldigen en beheersen, namelijk in de gedaante van Lilith, met behulp van haar grootste, onbetwistbare en unieke kracht: haar sensualiteit.

 

Juist door haar beperkte bewustzijn van haar seksuele macht ten opzichte van de man, blijft de vrouw ondervertegenwoordigd in de wereldorde. Vaak willen vrouwen vanuit moreel oogpunt geen gebruik maken van die macht om hun doelen te verwezenlijken. En als er vrouwen zijn die wel hun sensualiteit daarvoor aanwenden, dan wekt dat jaloezie en afgunst op bij andere vrouwen. Daarmee doen ze zichzelf en elkaar nogal tekort. Mannen hebben hun surplus aan spierkracht namelijk wel ten volste uitgebuit. Zij hebben zelfs een mogelijkheid gevonden om die seksuele macht van de vrouw uit te buiten door ze te hoereren, of door ze in reclamespotjes consumenten te laten verleiden. Ze hebben zelfs de controle gekregen over het uiterlijk van de vrouw, door hen een schoonheidsideaal op te leggen via de media. Mede daardoor blijven vrouwen altijd ontevreden over hun uiterlijk en ze besteden veel geld en tijd aan hun uiterlijk om te voldoen aan dat schoonheidsideaal en om hun gebrekkige zelfvertrouwen te compenseren. Een vrouw kan er qua uiterlijk nog zo geweldig uitzien, maar als ze zich niet bewust is van haar eigen schoonheid en alleen maar probeert te concurreren met andere vrouwen, volgens de regels van de door mannen ontworpen mode, is ze een slachtoffer of slavin, in plaats van een koningin.

 

Tijd voor bewustwording

Het wordt dus tijd voor de bewustwording van de vrouw dat haar seksualiteit haar eigen kracht is. De vrouw zou haar seksuele aantrekkingskracht zelf kunnen gaan beheren en besturen. Met haar sensualiteit, haar seksueel prikkelend vermogen waar zij zich bewust van is, kan de vrouw praktisch elke man om haar vingers winden. Alle deuren gaan open en alles wordt bereikbaar, als het aan mannen ligt. Een sollicitatiegesprek tussen een zelfbewuste kandidate in een kort rokje met hoge hakken en een man, zal zeker anders verlopen, dan als ze haar sensualiteit verhult. Ook een examinator zal meestal beïnvloed worden door een prikkelend gekleed meisje dat haar rijbewijs probeert te behalen.

 

De eerste voorwaarde voor de succesvolle aanwending van haar sensualiteit in het vergroten van haar invloed, is dat vrouwen onderling zich niet als jaloerse concurrenten gaan gedragen, want dat zou de empowerment van de vrouw onnodig kunnen laten ontaarden in een vrouwelijk slagveld. Nee, als vrouwen zich richten op hun eigen succesvolle empowerment en zonodig iets van elkaar leren, in de wetenschap dat ze dezelfde doelen nastreven, helpen ze zichzelf uiteindelijk het beste. De tweede voorwaarde is dat de vrouw zich compleet bewust wordt van de kracht van haar sensualiteit, een kracht die ontworpen is om haar zelf en haar doelen te dienen en niet zozeer de behoeftes van de man. Maar hoe werkt dat principe nu eigenlijk?

 

Mannen hebben meestal een zwak voor een sensuele vrouw die er aantrekkelijk uitziet, terwijl vrouwen over het algemeen veel kieskeuriger zijn als het gaat om de seksuele partnerkeuze, of een wens tot fysieke intimiteit. Dat betekent dat een man zich aanbiedt en een vrouw kiest of zij met hem in zee wil gaan, of hij haar mag proberen te veroveren. Een vrouw beheerst haar seksualiteit dus beter dan een man. Zelfs al is een vrouw erg opgewonden, dan nog zal zij kiezen met wie zij haar lichaam zal delen, of op wie zij haar lusten zal botvieren. De man kan haar afwijzen, maar zal dat meestal niet doen, omdat hij een zwak heeft voor haar vrouwelijke sensualiteit. Dat maakt de vrouw uiteindelijk machtiger dan de man.

 

Maar niet alleen sensuele vrouwen hebben een speciale invloed op een man. Vrouwelijke zachtheid op zich heeft al en aanzienlijke impact op het andere geslacht. Ook vrouwen die kenbaar maken dat ze een man ergens voor nodig hebben, creëren daarmee een bijzondere relatie tussen beiden. Een man op wie appèl gedaan wordt, doet waarschijnlijk alles voor haar. Een vrouw die duidelijk voor ogen heeft wat ze wil en die haar typisch vrouwelijke charmes in de strijd gooit bij de realisatie daarvan, heeft een grote kans dat ze ver komt.

 

Empowerment

Als een vrouw eenmaal bewust is geworden waar haar krachten liggen en daar zonder schuldgevoel gebruik van maakt, zal zij ook zelf haar seksleven actiever kunnen vormgeven. Dat is een eerste stap van de empowerment van de vrouw. Als de vrouw haar behoefte aan een monogame liefdesrelatie, wat meer iets van haar Eva-kant is, niet langer boven haar Lilith-zijde plaatst en zich bevrijdt van seksuele eenzijdigheid en dienstbaarheid, zal zij een stuk machtiger worden in het bereiken van haar eigen seksuele bevrediging. Mannen zullen dit misschien aanvankelijk wel als bedreigend ervaren, aangezien zij de monogame behoefte van hun vrouw als een vaststaand en geruststellend gegeven zien en omdat hij gewend is te leiden. De man is instinctief, of misschien wel cultureel bepaald, veel vrijer in het delen van zijn seksualiteit met andere vrouwen dan andersom en dat geeft hem een bepaalde macht, in de vorm van speelruimte. Als de vrouw zich gaat bevrijden van haar seksuele taboes, zal zij de man qua seksuele macht snel passeren.

 

De tweede stap in de empowerment van de vrouw is dat zij, naast haar eigen kleine privé-belangen en verlangens, ook gaat kijken naar grotere structuren waarbinnen zij een rol van betekenis kan gaan spelen, zoals in de wereldmaatschappij. Als een vrouw haar typisch vrouwelijke krachten aanwendt om een positie in de politiek of in de top van het bedrijfsleven te bemachtigen, kan zij vanaf die plek op een andere manier leiding gaan geven dan een man: zij kan zich op een ander doel gaan richten dan op het hebben van macht. Zij kan gaan heersen vanuit haar vrouwelijke creatiekracht, met medemenselijkheid en verantwoordelijkheidsgevoel voor de mensen in het bedrijf of in het land, zoals voor haar gezin. Als zij zich, net zoals veel mannen, blind zou staren op de macht, status en geld, zou zij tegen haar vrouwelijke natuur ingaan.

 

Samenwerking

Haar sensualiteit is een machtsmiddel en de macht zelf is een middel om iets goeds te kunnen betekenen voor het grotere geheel. En haar onderdanen zal zij beschouwen als haar medewerkers, die ze waardering geeft als zij bijdragen aan het welzijn en/of de welvaart van dat grotere geheel. En als zij meer macht nodig heeft om voor een beter werkend systeem te kunnen zorgen, kan zij haar vrouwelijke charmes en haar sensuele overredingskracht in de strijd gooien om die macht te verkrijgen. Voor deze tweede stap is het wel erg belangrijk dat ze niet daadwerkelijk met seks haar macht verkrijgt. Om te bereiken dat mannen deuren openen voor de vrouw, is het flirten, ofwel de illusie van seksuele mogelijkheden, een veel krachtiger wapen dan de daad zelf. Voordat een man klaarkomt is hij nu eenmaal een stuk gewilliger om een vrouw te dienen dan erna.

 

Zij kan de specifieke krachten van de man prima aanwenden, zoals zijn spierkracht, zijn rationele vermogen tot abstract denken, zijn cognitieve intelligentie, zijn ruimtelijke gevoel, zijn focus, zijn oplossingsgerichtheid, zijn mogelijkheid om emoties niet te betrekken in zijn gedachten, enzovoort. Maar een vrouw moet de regie voeren om al die kwaliteiten zodanig tot zijn recht te laten komen, dat het beleid weer ten goede komt aan het volk en dat er weer een menselijke samenleving ontstaat. Zij moet ervoor zorgen dat er vanuit liefde, samen aan gemeenschappelijke resultaten wordt gewerkt, zonder dat anderen lijden onder het beleid van de machthebsters.

 

Een vraag die misschien vanzelf opkomt, is hoe mannen zullen reageren op deze revolutionaire ontwikkeling en of er wederzijds respect tussen mannen en vrouwen kan bestaan als vrouwen meer macht naar zich toe trekken. Dus hoe krijgen de beide seksen het gevoel dat ze erkend en gerespecteerd worden in hun nieuwe rol, zodat ze er vrede mee kunnen hebben?

 

Reactie van de man

Ten eerste is een man dus gevoelig voor de sensualiteit, de seksuele aantrekkingskracht van de vrouw en voor haar vrouwelijke zachtheid. Maar als een vrouw dan ook nog laat merken dat zij een bepaalde man nodig heeft voor een bepaald doel wat ze heeft, waarvan ze weet dat hij haar daarin goed kan helpen, dan geeft dat hem een heel goed en voldoening scheppend gevoel. Hij zal haar, in reactie op haar hulpvraag, dolgraag op allerlei manieren willen dienen. Zij moet zich niet echt afhankelijk van hem maken, maar zich bewust blijven van haar eigen doel. Eventueel kan zij speels met hem flirten, maar in ieder geval moet zij hem bewonderend bevestigen in zijn kundigheid en hem bedanken voor zijn hulp. Als een vrouw, zoals in de feministische tijd, alles zelf wil kunnen en zelf wil doen, dan is er voor de man geen plezier aan haar te beleven. Hij zal haar juist niet respecteren om haar onafhankelijkheid. Juist de erkenning van de verschillen tussen mannen en vrouwen brengt een ideale energiestroom op gang. Als de vrouw die regels in acht houdt als zij haar empowerment doorvoert, ontstaat er een prettige situatie voor beiden.

Het idee dat het leiden van een organisatie een typisch mannelijke activiteit is, is volgens mij een misvatting die tot nu toe helaas zeer gangbaar is. De man ziet het dragen van verantwoordelijkheid over het algemeen als een taak, waar hij weliswaar zijn eigenwaarde aan ontleent, maar die hij als een zware en stressvolle belasting ervaart. Af en toe zal hij deze druk dan ook willen afwerpen, wat vaak tot de onverantwoordelijke escapades van deze machtige mannen leidt. De macht hebben is iets wat mannen sowieso meer aanspreekt dan de verantwoordelijkheid dragen, terwijl ze natuurlijk beiden kanten van dezelfde medaille zijn. Voor de vrouw is verantwoordelijkheid dragen zo natuurlijk dat het minder van haar vergt. Voor een volwassen vrouw is verantwoordelijkheid iets waarvan ze, voor haar gevoel, niet weg kan lopen. Het is voor haar een natuurlijk gegeven om tegelijkertijd haar devotie aan haar gezin, aan haar man, aan haar ouders en eventueel aan de wereld in de praktijk te brengen. Als zij tot het hogere politieke of maatschappelijke niveau doordringt, zal zij haar taken met meer verantwoordelijkheidsgevoel uitvoeren dan de man, waardoor er minder corruptie zal zijn.

 

De tweede reden waarom de man mijn voorstel tot een seksuele revolutie best zou kunnen accepteren is, dat de man een stuk meer van de vrouw zal genieten, als zij meer zelfvertrouwen krijgt. Haar uitstraling wordt mooier en ze wordt vrijer in haar seksualiteit door haar bevrediging, zelfvertrouwen en bewustzijn. Als een man niet meer zegt dat hij seks van haar wil, maar dat hij haar wil bevredigen, zal zij haar seksualiteit met meer eigenwaarde uiten en een stuk minder onzekerheid kennen, waardoor ze sensueler wordt. Ik denk dat de man graag de vrouw op haar voetstuk wil zetten, om haar te laten schijnen. En hij zal met overgave zijn devotie aan haar schoonheid, aan haar sensualiteit en aan haar seksualiteit willen tonen, als hij merkt wat hij daar allemaal voor terugkrijgt. Hun seks zal vrijer, ongeremder, hartstochtelijker, avontuurlijker en heftiger zijn. Ze zal ’s avonds minder vaak hoofdpijn hebben of te moe zijn. Er zal een veel grotere liefdesstroom zijn en ze zal veel minder "zeiken". Haar tevredenheid zal in de breedte toenemen, over haar uiterlijk, over haar klerenkast, over haar rol in de samenleving en over haar man. Vanuit zelfvertrouwen en tevredenheid, kan de vrouw zich met grotere zaken bezig gaan houden.

 

Loslaten mannelijk conservatisme

En al die gevolgen die velen als een utopie zullen zien, zouden kunnen ontstaan als vrouwen zelfbewuster worden en mannen hun conservatieve, door angst ingegeven, mannelijke trots loslaten, zodat we allemaal kunnen gaan dienen in plaats van nemen op het gebied van de specialiteiten van onze eigen sekse. Voor de man is dat zijn seksgerichtheid, zijn spierkracht en zijn heldere rationaliteit en voor de vrouw is dat de verantwoordelijkheid nemen voor het grotere geheel, haar vermogen om zich op meerdere activiteiten tegelijkertijd te richten, haar verbindingskracht en haar moederlijke zorgzaamheid.

 

Een andere vraag is of vrouwelijke vrouwen, in tegenstelling tot de meeste mannen, wèl goed met macht om kunnen gaan. Dat echt weten doe ik niet, wegens gebrek aan ervaring daarmee. Als een vrouw politieke macht had, dan was ze toch vaak wel een mannelijk type. Hoewel…, Angela Merkel, de Bondskanselier van Duitsland, is een erg vrouwelijke vrouw die weinig sex-appeal heeft, maar die met haar vrouwelijke charmes wel President Bush weekhartig weet te maken. En dat is knap. Maar als we kijken wat voor mannen goed met macht konden omgaan, zoals Jezus Christus, Mahatma Ghandhi, Nelson Mandela en Che Guevarra, dan waren dat, voor zover ik weet, mannen die zo ontwikkeld en bewust waren dat ze zowel de mannelijke als vrouwelijke kanten in zichzelf erkenden. Zij waren dienaars van het volk. Dat betekent dus ook dat dit soort mannen, met verantwoordelijkheidsgevoel, die er ook altijd zullen zijn, ook een belangrijke bijdrage zouden moeten leveren aan de vervrouwelijking van het bestuur van de wereldmaatschappij. Door vervrouwelijking van wereldheerschappij kan de centrale rol van de economie, van macht, van hebzucht, van concurrentiestrijd, prestatiedrang en oorlog, vervangen worden door verantwoordelijkheid, medemenselijkheid, sociale gelijkwaardigheid, verbondenheid, begrip en vrede.

 

© Stef van Beek. Utrecht, september 2007.

www.globalsoul.nl